💔İlişki İtirafları

Sevgilimi seviyorum ama artık eskisi gibi heyecanlanmıyorum ve bu beni korkutuyor.

İlişkimizde mutlu numarası yapmaktan yoruldum.

Uzun mesafe ilişkisi beni yıpratıyor, ama vazgeçmeye de kıyamıyorum.

Aynı evde iki yabancı gibi yaşıyoruz ve kimseye söyleyemiyorum.

Onunla geçirdiğim en güzel anları bile şimdi hüzünle hatırlıyorum.

Onu hâlâ seviyorum ama artık bu ilişkinin içinde nefes alamıyorum.

Barışmak için attığı ilk adımı bekledim, o hiç atmadı.

Ona güvenmek istiyorum ama içimde bir şey sürekli şüphe duyuyor.

Belki de sevgiyi değil, alışkanlığı sürdürüyoruz artık.

İlişkimizi kurtarmak isteyen tek kişi benim gibi hissediyorum.

Bitirmem gerektiğini biliyorum ama yalnız kalmaktan korkuyorum.

Küçük bir tartışmadan sonra günlerce konuşmadık, ikimiz de inatçıyız.

En çok, artık bana eskisi gibi bakmadığını fark ettiğim an kırıldım.

Bazen keşke hiç tanışmasaydık diyorum, bazen de o olmadan ne yapardım.

Beni en çok yaralayan, gidişinin onun için ne kadar kolay olmasıydı.

Ayrılığın üstünden aylar geçti ama telefonunu hâlâ silemedim.

Ayrıldıktan sonra ona iyi olduğumu göstermek için çok çabaladım, aslında değildim.

Yeni biriyle tanıştım ama sürekli eskisiyle kıyaslıyorum, bu haksızlık biliyorum.

Sessiz kaldığımız akşamlar, kavga ettiğimiz akşamlardan daha çok yoruyor beni.

Bana verdiği sözlerin hiçbirini tutmadı, yine de kızamıyorum.